Izabella

Anielica przełomu wiosny i zimy Izabella jest bardzo towarzyska, wesoła i gadatliwa.
Pielęgnuje pierwsze krokusy i przebiśniegi, opowiada zaspanym jeszcze niedźwiedziom co działo się w lesie kiedy spały. Mówi o cudownym białym puchu,który sypał się z nieba i mrozie co w uszy szczypał. Pamięta radość dzieci gdy lepiły bałwana i ich dźwięczny śmiech gdy rzucały się śnieżkami.
Izabella szepcze o wiośnie co słońcem oczy cieszy i serce miłością rozpala.